Kithara (Yunanca: κιθάρα), Bu gün modern Yunanca'da klasik gitar'ı da tanımlayan telli, antik bir Yunan çalgısı. Kutlamalarda, özellikle de tanrı Apollon şerefine düzenlenen kült törenlerinde çalınmak için tercih edilen seçkin bir enstrümandı. Her ne kadar Lir ile benzer olduğu düşünülse de Lir daha küçük ve ayaksızdır.



Kithara beş-oniki arası telli bir çalgı olup gelişimini M.Ö. 8. yüzyıl/M.Ö. 7. yüzyıl arasında genellikle dört telli bir çalgı olan Phorminx (φόρμιγξ)'e borçludur. Her iki enstruman da tanrı Apollon'a atfedilir. Ana parça ahşaptan bir el işi ses kutusudur. Ön tarafı düz arkası ise kubbelidir ( sikkelerde ve heykellerde) ve alt tarafı düz biter. Ses gövdesinin her iki tarafından kıvrılarak oval bir şekilde yükselen iki adet kol birbirlerine paralel olarak biterler. Bu haliyle enstruman baş aşağı duran büyük bir Omega'ya (Ω) benzer. Bir boyunduruk, iki paralel kolu birbirine bağlar ve aynı zamanda teller için bir kiriş işlevi görür. Teller bu parçadan çıkarak V-formunda ses gövdesinin üzerinden geçer ve bir köprü üzerinden tel tutucuya ulaşarak enstrumanın altından sona erer.

Dirsekler gergin ve avuç içi içeriye doğru eğik olduğu halde sağ elle tutulan bir pena ( fildişi, ahşap ya da metal) ile çalınırdı ve bu sırada sol elin dik parmakları ile teller çekilirdi.